منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨١
سران بنى النضير مى فرستاد، تا كار به جايى رسيد كه گروهى از بنى النضير، بر سر رئيس داد زدند و گفتند چه شد، وعده هاى فرزند «ابى» سرانجام رئيس براى توجيه وضع خود، مسأله تقدير و سرنوشت را پيش كشيد وگفت: ذلت بر ما يهودان نوشته شده است.
قرآن ووعده حزب نفاق
قرآن در سوره «حشر» سرگذشت گروه «بنى النضير» را مطرح مى نمايد و در ضمن، نقش منافقان را در اين جريان به صورت بس زيبا در ضمن مثلثى تشريح مى كند، اينك متون آيات و ترجمه آنها، آنگاه توضيح برخى از نكات آنها:
(أَلَمْ تَرَإِلَى الَّذينَ نافَقُوا يَقُولُونَ لاخْوانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الكِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلا نُطيعُ فيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَاللّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ) .
«آيا منافقان را نمى بينى كه به برادران كافر خود از اهل كتاب (يهودان بنى النضير) گفتند: اگر شما اخراج شديد، ما هم به همراهى شما خارج مى شويم، و در راه حمايت از شما از كسى اطاعت نمى كنيم و اگر به زد و خورد كشيده شديد، شما را يارى مى كنيم وخدا گواهى مى دهد كه آنان دروغگو هستند».
(لَئِنْ أُخْرِجُوا لا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِنْ قُوتِلُوا لا يَنْصُرُونَهُمْ وَلَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الأَدْبارَ ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ).
«اگر (يهودان) اخراج شوند، آنها (منافقان) همراه آنها خارج نمى شوند و مدينه را ترك نمى گويند و اگر مورد نبرد قرار گيرند منافقان كمك نمى كنند، و اگر هم يارى كنند فوراً پشت به جنگ كرده وفرار مى كنند آنگاه (يهودان) نصرت نخواهند شد».