منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٥٤

رهبرى كند و او را از خدا غافل نگرداند.

بى جهت نيست كه وقتى موسى بن عمران با فرد داناتر از خود هم سفر مى گردد و مقدمات اين مصاحبت به امر خدا انجام مى گيرد، به آن فرد دانا مى گويد:

(...هَل اتَّبعُكَ عَلى أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمّا عُلِّمْتَ رُشْداً) .[١]

«آيا از تو پيروى كنم مشروط بر اين كه آنچه كه مى دانى و مايه رشد وشكوفايى روح وروان است به من بياموزى؟».

امروز بشر بر اثر افسار گسيختگى و دورى از خدا، گام در تحصيل دانش هايى نهاده كه نه تنها او را از خدا دور مى سازد، بلكه انسانيت و تمدن او را تهديد مى كند تا آنجا كه زرّادخانه هاى شرق و غرب بر اثر رقابت، دست به ساختن سلاحهاى مخرب و ويرانگر زده است كه به كار گرفتن چند عدد از آنها در هدم تمدن و نابودى انسانيت كافى است وسخن از محدود ساختن سلاحهاى هسته اى نشانگر اين است كه علوم تجربى امروز بشر، مهار نشده ومخالف رشد انسانى است.

٣. پرهيز از پيرويهاى نسنجيده

اسلام نه تنها به تفكر و انديشه، وكسب رازهاى جهان در حدود رشد انسانى دستور داده، بلكه او را از تقليد و پيروى هاى نسنجيده بازداشته است درست است كه يكى از غرايز انسان «حس محاكات» مى باشد و به تعبير صحيح «ميل به همرنگى» است.