در حالى كه يك رشته مسايل از درون انسان مى جوشند ولى در هر شرايطى اين مسايل تبلورى نداشته و خود را نشان نمى دهند براى رشد و شكوفايى امور فطرى نياز به تربيت داريم، يعنى برداشتن موانع از سر راه و ايجاد مقتضيات براى رشد و تكامل، يعنى كارى كنيم تا علاقه به مذهب زنده تر، علاقه به نيكى نمايانتر، علاقه به علم آشكارتر، سرانجام علاقه به هنر و زيبايى نمايانتر گردد.

نه تنها ظهور اين غرايز نياز به تربيت مربى دارد بلكه كليه غرايز داراى چنين حكم مى باشند.

ميل جنسى كه يك ميل طبيعى وباطنى است در هر شرايطى رشد نمى كند و بشر خواهان ازدواج نمى گردد بلكه در شرايط مساعد و مناسب اين تمايل خود را نشان مى دهد.

طبق اين بيان بايد گفت مربيان ، آفرينش گرى ندارند بلكه امدادگرانند كه انسان را در رسيدن به قله سعادت كمك مى كنند و به ديگر سخن: مربيان يادآورانند نه نوآوران،و مربى، آموزش جديدى و سخن نوى به كودك نمى آموزد بلكه آنچه را كه كودك آن را در مكتب فطرت آموخته و به صورت كم رنگ آن را درك مى كند به وسيله مربيان، پرفروغ تر و روشنتر مى گردد.

كار مربى درست كار مهندسان نفت مى باشد، مهندسان در درون خاك و يا دريا ماده انرژى نمى آفرينند بلكه با تدبير و انديشه كارى انجام مى دهند كه اين نيرو از دل هزاران خروار خاك بيرون كشيده شود و در اختيار ديگران قرار گيرد اگر معلم مى گويد بايد راست گفت، بايد علم آموخت، بايد به اولياى