منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٣٦

٥.«آنگاه كه او را پرداختم(اعضاى بدن آن را متساوى و متناسب قرار دادم) و در آن از روح خود (روحى بزرگ و شايسته) دميدم، همگى براى او سجده كنيد».

٦.«اى مردم اگر درباره رستاخيز شك و ترديد داريد، ما شما را از خاك آفريده ايم».

٧.«ما انسان را از چكيده گل آفريديم».

٨.«آنگاه نطفه را علقه، و علقه را گوشت پاره، و گوشت پاره را استخوان، سپس بر استخوان، گوشت پوشانيديم آنگاه (با دميدن روح) به او خلقت ديگر داديم، آفرين بر قدرت خدا كه بهترين آفريننده ها است».

٩.«آفرينش انسان را از گل آغاز كرد آنگاه آفرينش نسل و بقاى انسان را در آب بى ارزش قرار داد».

١٠.«آنها را از گل چسبنده آفريديم».

١١.«انسان را از گل خشكيده مانند كوزه سفالين كه به هنگام برخورد با چيزى صدا مى كند، آفريديم».

تفسير موضوعى آيات

نخستين مسأله اى كه درباره انسان مطرح مى باشد، مسأله «شناخت خلقت انسان» است و اين كه او از چه و چگونه به وجود آمده است. و به ديگر سخن: مبدأ خلقت و كيفيت آن، چگونه مى باشد؟ اتفاقاً قرآن كه صحيح ترين منبع براى بينش اسلامى است، هر دو موضوع را به گونه اى متذكر مى باشد و مجموع آيات وارده درباره انسان را در سه بخش مى توان مطرح كرد:

١. قرآن ومبدأ آفرينش انسان.