منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٦
٥.(وَلَئِنْ سَأْلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللّهِ و آياتِهِ وَرَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ)(توبه/٦٥)
ترجمه آيات
١.«اى افراد با ايمان چرا وقتى به شما گفته مى شود كه در راه خدا كوچ كنيد، به زمين سنگينى مى كنيد، آيا به زندگى دنيا در مقابل زندگى آخرت راضى شده ايد، كالاى دنيا (در مقابل نعمت هاى سراى ديگر) بسيار ناچيز است».
٢.«برخى از آنان مى گويند، اذن بده ما در مدينه بمانيم، و ما را در بوته فتنه و آزمايش قرار مده، آگاه باشيد آنها (هم اكنون) در گناه سقوط كره اند، و دوزخ بر كافران احاطه دارد».
٣.«اگر غنايمى نزديك و سفرى سهل و آسان بود از تو پيروى مى كردند ولى اكنون راه دور و پر مشقت است و به خدا سوگند ياد مى كنند كه اگر مى توانستيم با شما بيرون مى آمديم، خود را نابود مى كنند و خدا مى داند كه آنان دروغ مى گويند».
٤.«گفتند: در هواى گرم كوچ نكنيد، بگو آتش جهنم، گرم تر و داغ تر است اگر بفهميد».
٥.«اگر از آنان بپرسى كه اين كارهاى خلاف چيست مى گويند ما بازى و شوخى مى كرديم، بگو آيا خدا و آيات او و پيامبرش را مسخره مى كنيد».
تفسير موضوعى آيات
در نيمه سال نهم هجرت از طريق كاروانهاى بازرگانى، گزارشى به شرح ياد شده در زير به مدينه رسيد: قيصر روم به كمك فرمانروايان دست نشانده خود در «شام» و كرانه هاى آن، در صدد تسخير مدينه و براندازى حكومت