منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٤٢
هدايت نيز كوچك ترين تفاوت و تبعيض نيست و وسايل اين نوع هدايت، امور ياد شده در زير است:
١. عقل و خرد.
٢. رسولان و پيامبران.
٣. اولياى الهى.
٤. كتابهاى آسمانى.
٥. امامان و پيشوايان.
٦. علما و دانشمندان و ديگر وسايل هدايت عمومى كه در اختيار همگان قرار دارند و همه افراد مى توانند از آنها بهره بگيرند و در اين قسمت كوچكترين تبعيضى وجود ندارد.
به خاطر گسترده بودن هدايت اين گروه، خداوند «پيامبر»و «قرآن»را هادى و راهنما معرفى كرده و صريحاً به پيامبر مى فرمايد:
(...وَإِنَّكَ لَتَهْدِى إِلى صِراط مُسْتَقيم) .[١]
«تو به راه راستى هدايت مى كنى».
و باز در باره قرآن مى فرمايد:
(إِنَّ هذا الْقُرآنَ يَهْدِى لِلَّتِى هِىَ أَقْوَمُ...) .[٢]
«اين قرآن به راه درست رهبرى مى كند».
آنچه لازم عدل الهى است همان هدايت عمومى است كه در حق تمام افراد انجام مى گيرد و اين وظيفه بشر است كه از آزادى خود بهره گرفته و ازاين
[١] شورى/٥٢.
[٢] اسراء/٩.