منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٦٩

مى فرمايد:

«كُلُّ مَوْلُود يُولَدُعَلَى الْفِطْرَةِ ثُمَّ أَبَواهُ يُهَوِّدانِهِ وَيُنَصِّرانِهِ وَيُمَجِّسانِهِ».[١]

«هر نوزادى بر آيين توحيد ازمادر متولد مى شود واين پدران و مادران گمراهند كه او را از جاده يكتاخواهى به بيراهه شرك يهوديت و نصرانيت و مجوسيت مى كشند».

شخصيت عرضى همان افكار وارداتى است كه فرهنگ طاغوتى، محيط آلوده، دوستان ناباب، در روى فطرت به صورت حجابى پديد مى آورند و انسان آن قدر غرق در افكار وارداتى مى شود كه نور فطرت زير حجاب اين افكار مختفى مى گردد.

ب. مربى و شرايط آن

مربى بايد شرايط مختلفى را دارا باشد امّا در ميان شرايط دو شرط از ديگر شرايط مهم تر است يكى اين كه از خصوصيات چيزى كه تربيت آن را برعهده گرفته است آگاه باشد مثلاً تا باغبان درخت شناس و زمين شناس و از شرايط پرورش نوع درخت، آگاهى نداشته باشد كليه زحمات آن هدر مى رود همچنين است مربى كودك كه از تمايلات درونى و موانع رشد آن بايد آگاهى داشته باشد و در غير اين صورت تلاشهاى او