قرآن با آهنگهاى گوناگون، انسان را به اعمال فكر و در نتيجه شناخت رازهاى آفرينش دعوت مى كند ويادآور مى شود كه ما پدر شما آدم را با اسرار هستى آشنا ساختيم، شما نيز فرزندان همان پدر هستيد با اسرار خلقت آشنا شويد آنجا كه مى فرمايد:

(قلِ انْظُرُوا ماذا فِى السَّمواتِ وَالأَرْضِ وَما تُغْنِى الآياتُوَالنُّذُرُ عَنْ قَوم لا يُؤْمِنُونَ) .[٢]

«بگو بنگريد به آنچه كه در آسمان ها و زمين است، و هرگز آيات الهى و بيم دهندگان، عذاب را از افراد غير مؤمن دفع نمى كند».

قرآن در آيه ١٩٠ سوره آل عمران از خردمندان به لفظ (اولى الأَلباب)سخن مى گويد آنگاه آنان را در آيه بعد چنين توصيف مى كند:

(الَّذينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِياماً وَقُعُوداً وَعَلى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فى خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النّارِ).[٣]

« خردمندان كسانى هستند كه از عقل و خرد خود بهره مى گيرند و از عظمت مصنوع و ظرافت وبداعت آفرينش، به عظمت آفريدگار آن پى برده و خدا را ايستاده ونشسته و در حال خوابيده بر پهلوها ياد مى كنند و در خلقت آسمان ها و

[١] نحل/٧٨.
[٢] يونس/١٠١.
[٣] آل عمران/١٩١.