١. برترى انسان بر تمام موجودات، ٢. انسان خليفه خدا در روى زمين، ٣. انسان مسجود ملائك، ٤. انسان حامل امانت، ٥. انسان نمايشگر هدف خلقت، ٦. تسخير جهان براى انسان، ٧. ارزش معنوى و مادى انسان.

تمدن ماشينى غرب،و قدرت فزاينده «تكنيك» چشم ها را خيره و عقل هاى ظاهربين را، مبهوت ساخت، ونسل معاصر را بر آن داشت كه به زندگى نياكان خود با ديده تمسخر بنگرد و آنان را بيچارگانى بينديشد كه چشم وگوش بسته در جهان زيستند و رفتند.

قدرت «ماشين» تحول عظيمى در مسأله «توليد» و «مصرف» پديد آورد، و «زراندوزى» و «ثروت يابى» را كاملاً آسان ساخت و در نتيجه تمايلات درونى انسان هارا تحريك نمود و در اين مجال حس طمع و آز انسان بيش از هر حسى، شانس داشت.

توجه به يك حس و ناديده گرفتن ديگر تمايلات درونى، سبب شد كه بسيارى از مرزهاى اخلاقى آسيب پذيرد. و كرامت و شرافت انسانى در ثروت و توليد خلاصه گردد.

در مجتمعى كه «اقتصاد» و «توليد» وبه اصطلاح گذشتگان «سيم و زر»