منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٤٣
نخستين انسان گذارديم در فواصل خاصى از زمان انجام گرفته باشد و برخى از اخبار نيز، بر آن گواهى مى دهد[١]خلاصه قرآن در اين مورد ساكت است و نمى توان چيزى را بر آن تحميل كرد.
تنها تحولى كه قرآن نسبت به ماده نخست متذكر است، مسأله تصوير و صورت بندى آن است اكنون لازم است كه در اين باره به توضيح بپردازيم.
٢. مرحله تصوير پس از آفرينش يا مرحله تحول مبدأ نخست
قرآن براى انسان نخست، تصويرى پس از آفرينش معتقد است، آنجا كه مى گويد:
(وَلَقَدْخَلَقْناكُمْ ثُمَّ صَوَّرْناكُمْ ثُمَّ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاّابْليسَ لَمْ يَكُنْ مِنَ السّاجِدينَ).[٢]
«پس شما را آفريديم آنگاه صورت بندى كرديم، سپس به فرشتگان امر كرديم كه بر آدم سجده كنند، و جز ابليس همگى سجده كردند».
اكنون بايد ديد مقصود از تصوير پس از خلقت چيست؟ قبلاً نكته اى را يادآور مى شويم و آن اين كه لفظ «خلق» در لغت عرب در دو معنى به كار مى رود:
١. اندازه، و بر اين اساس مى گويند «خلق الخيّاطُ الثوبَ»، خياط پارچه را اندازه گرفت.
[١] بحار الأنوار:١١/١٢٠ به نقل از «سعد السعود» ابن طاووس.
[٢] اعراف/١١.