منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٦
زينب، منافقان بيش از همه افراد گرد وخاك كردند و هياهو راه انداختند وپيامبر را به تناقض گويى در تشريع متهم كردند قرآن به عنوان پيش بينى از انتقاد منافقان درباره تحويل قبله چنين مى فرمايد:
(سَيَقُولُ السُّفَهاءُ مِنَ النّاسِ ما وَلّيهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الّتى كانُوا عَلَيْها قُلْ للّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْربُ يَهْدِى مَنْ يَشاءُ إِلى صِراط مُسْتَقِيم).
«[١]برخى از بى خردان خواهند گفت چه چيز مسلمانان را از قبله پيشين برگردانيد بگو مشرق ومغرب از آن خدا است هر كس را بخواهد به راه راست هدايت مى كند».
درباره پسرخوانده يادآور مى شود و مى فرمايد:
(...وَما جَعَلَ أَدْعياءَكُمْ أَبْنائَكُمْ ذلِكُمْ قَولُكُمْ بِأَفْواهِكُمْ وَاللّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدى السَّبيلَ) .[٢]
«هرگز پسر خوانده هاى شما پسران واقعى شما نيستند اين نوع نام گذارى چيزى است كه در زبان مى گوييد وخدا حقيقت را مى گويد و به راه راست هدايت مى كند».
٦. مسخره كردن مقدسات
افراد عاجز و ناتوان و فاقد منطق و دليل، آنگاه كه در برابر منطق نيرومند طرف، به زانو در مى آيند به جاى گرايش به حقيقت، به مسخره و استهزاء پناه برده و از اين طريق كوشش مى كنند حق را پايمال كنند.
منافقان صدر اسلام هر روز شاهد اوج و عظمت اسلام بودند و مى ديدند كه چگونه عذوبت و شيرينى و استحكام و استوارى منطق قرآن، هر روز
[١] بقره/١٤٢.
[٢] احزاب/٤.