در حالى كه اين آيات از شيوه كلى و خط عمومى آنان گزارش مى دهد، آيات ديگر به خصوصيات زندگى و سلاح خاصى كه با آن مجهز شده بودند، اشاره مى كند، ما نيز بخشى از اين آيات را يادآور مى شويم:

١. سوگندهاى دروغ

آنان براى جلب نظر پيامبر و اكثريت جامعه، به سوگندهاى دروغ متوسل مى شدند وپيوسته سوگند مى خوردند كه ما مسلمان و مؤمنيم چنان كه مى فرمايد:

(وَيَحْلِفُونَ بِاللّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَما هُمْ مِنْكُمْ وَلكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ).[٢]

«به خدا سوگند ياد مى كنند كه از شماها (مسلمانان) هستند در حالى كه از شما نيستند، بلكه آنان گروه مخالف هستند».

قرآن در سوره منافقون به سوگندهاى دروغين آنان اشاره مى كند و يادآور مى شود كه اين گروه از سوگندهاى خود به عنوان سپر بهره مى گيرند چنان كه مى گويد:

(اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً...) .[٣]

[١] مجادله/٦.
[٢] توبه/٥٦.
[٣] منافقون/٢.