١٦.(وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ما آتاهُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَقالُوا حَسْبُنَا اللّهُ سَيُؤْتِينَا اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنّا إِلَى اللّهِ راغِبُونَ)(توبه/٥٩)

١٧.(ذلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لايَفْقَهُون)(منافقون/٣)

ترجمه آيات

١.«منافق، همان كسى است كه (در بيابان تاريك) آتشى برافروخته، هنگامى آتش اطراف او را روشن ساخت، خداوند (طوفانى مى فرستد) و آن را خاموش مى كند و در تاريكى وحشتناكى كه چشمان آنان چيزى را نمى بيند آنها را رها مى سازد».

٢.«مثل منافقان، مانند رهگذرانى است كه در شب تاريك توأم با رعد و برق وصاعقه، باران شديد بر سر آنان ببارد، آنان از ترس مرگ انگشتان خود را در گوش خود مى گذارند تا صداى صاعقه را نشنوند خداوند بر كافران احاطه دارد».

٣.«روشنايى خيره كننده اى نزديك است نور چشم آنان را بربايد (خيره سازد) هر لحظه اى در صفحه بيابان برق مى زند،(پيش پاى خود را مى بينند) و راه مى روند و هر موقع خاموش مى گردد توقف مى كنند هرگاه خدا بخواهد گوش وچشم آنان را از بين مى برد خداوند بر هر چيزى توانا است».

٤.«آنان كه در انتظار به سر مى برند، هرگاه پيروزى نصيب شما شد مى گويند: آيا ما با شما نبوديم واگر براى كافران پيروزى دست داد، فوراً به آنان مى گويند: آيا شما را به مبارزه و عدم تسليم در برابر مؤمنان تحريك نكرديم(پس ما