١.«آنان كه مسجد بنا كرده اند، هدف آنان ضرر زدن به مسلمانان و تقويت كفر و ايجاد تفرقه ميان مسلمانان و كمين گاه براى كسى است كه با خدا و پيامبر از پيش مبارزه كرده وسوگند ياد مى كنند كه جز نيكى نظرى نداشتند، خدا گواهى مى دهد كه آنان دروغگويانند».

٢.«هرگز در آنجا نماز مگزار، مسجدى كه از روز نخست بر تقوا و پرهيزگارى بنا شده شايسته تر است كه در آنجا نماز بگزارى، در آنجا مردانى است كه مى خواهند پاك شوند و خداوند پاكيزگان را دوست دارد».

٣.«آيا كسى كه ساختمان خود را بر اساس پرهيز از خدا و خشنودى او بنا كند، بهتر است يا آن كس كه ساختمان خود را كنار پرتگاه سستى بنانمايد كه ناگهان (خود با بناء) در آتش دوزخ فرو ريزد و خداوند گروه ستمگر را هدايت نمى كند».

٤.«اين بنايى كه آنها به پا داشته اند به صورت وسيله شك و ترديد در دلهاى آنان باقى مى ماند مگر اين كه دلهاى آنان پاره شود(بميرند و از بين بروند) وخداوند حكيم و دانا است».

تفسير موضوعى آيات

در سالى كه پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)از مكه به مدينه مهاجرت كرد، پيش از ورود به مدينه در سرزمين «قبا» اقامت گزيد و در انتظار ورود «على» به سر برد، در روزهاى اقامت خود در «قبا» كه در دوازده كيلومترى «يثرب» قرار دارد، براى قبيله «بنى عمرو بن عوف» عموزادگان (بنى غنم بن عوف) مسجدى بنا نمود و اين مسجد، مركز عبادت فرزندان «عوف» بود، و آنان به خاطر دورى از مدينه در همان جا به عبادت و انجام وظيفه دينى مى پرداختند.