حالا اين فرد بى گناه كيست، مفسران در اين باره اختلاف نظر دارند غالباً مى گويند، مقصود عايشه همسر رسول خدا است و گروهى ديگر معتقدند كه مقصود «ماريه» مادر ابراهيم است و شأن نزول هايى كه در اين زمينه نقل مى كنند، خالى از اشكال نيست اينك ما نخست شأن نزولى را كه مى گويد آيات «افك» مربوط به همسر رسول خدا «عايشه » است، نقل مى كنيم و نقاط صحيح وغير صحيح آن را توضيح مى دهيم.

شأن نزول نخست

محدثان و مفسران اهل سنت شأن نزول آيات «افك» را مربوط به عايشه مى دانند و در اين مورد داستان مفصلى را نقل مى كنند كه قسمتى از آن با عصمت پيامبر تطبيق نمى كند ولذا نمى تواند شأن نزول را به همان صورت به طور دربست قبول كرد.

اينك ما در اين جا به آن قسمت از شأن نزول كه با مقام نبوت سازگار است اشاره مى كنيم، و سپس به نقل و ترجمه آيات «افك» مى پردازيم. آنگاه در پايان بحث به بيان قسمت ديگر از شأن نزول كه با عصمت پيامبر مخالفت دارد مى پردازيم.

سند داستان «افك» به خود عايشه منتهى مى گردد وى مى گويد پيامبر هنگام مسافرت يكى از همسران خود را به حكم قرعه همراه خود مى برد، در جنگ «بنى مصطلق» قرعه فال به نام من اصابت كرد و من در اين سفر، افتخار ملازمت او را داشتم، سركوبى دشمن به پايان رسيد و سپاه اسلام عازم بازگشت به مدينه گرديد و در نزديكى مدينه، شب هنگام به استراحت پرداخته