منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٠٩
در ظاهر نمى تواند تظاهر به دشمنى كند،عداوت باطنى او گاهى به حد انفجار مى رسد، و بسان ديوانگان بدون حساب وكتاب سخن مى گويد و تهمت مى زند.
در سرگذشت«بنى مصطلق» ذلت رئيس حزب آشكار گرديد و فرزند وى از ورود او به مدينه جلوگيرى كرد وسرانجام با وساطت پيامبر وارد شهر شد. و در نتيجه كار فردى كه پيوسته به فكر سلطنت بود وخواب آن را مى ديد به جايى منتهى شد كه نزديك ترين فرد به او، مانع از ورودش به زادگاه او شد و از پيامبر التماس كرد كه شرّ فرزند او را از سرش كوتاه سازد.
يك چنين فرد، ديوانهوار به هر تر وخشكى دست مى زند، به دنبال شايعه سازى مى رود تا انتقام خود را از جامعه اسلامى باز ستاند.
وقتى دشمن با رويارويى ، توانا بر وارد كردن صدمه نيست، دست به چنين شايعات مى زند و از اين طريق افكار عمومى را نگران و به خود مشغول مى سازد و از مسايل ضرورى و حساس منحرف مى كند.
شايعه سازى يكى از سلاحهاى مخرب براى جريحه دار ساختن حيثيت پاكان ونيكان و سرانجام پراكنده ساختن مردم از اطراف آنهاست.
٧منافقان به يك فرد پاكدامن تهمت مى زنند
آياتى كه پيرامون حديث «افك» وارد شده حاكى است كه منافقان يك فرد بى گناهى را به عمل منافى عفت متهم نمودند و درباره فردى تهمت زدند كه در جامعه آن روز از ويژگى خاصى برخوردار بوده است و منافقان از اين حربه تهمت، به نفع خويش و زيان جامعه اسلامى بهره مى گرفتند كه آيات قرآن با