کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٥٩ - باب در ذكر علامات قيام قايم(ع) و مدت ايام ظهور و شرح سيرت و طريق احكام و طرفى از آنچه بظهور خواهد آمد در زمان دولت او

و هم از او مرويست كه قدام قايم (ع) هر آينه سالى باشد پر باران كه فاسد شود در آن سال ثمر در نخل پس شك مكنيد در آن.

و روايت كند جعفر بن سعد از پدر خود و او از ابى عبد اللَّه (ع) كه سال فتح گسسته شود بند فرات تا داخل شود آب در كوچهاى كوفه.

و در حديث محمد بن مسلم وارد است كه شنيدم از ابا عبد اللَّه (ع) كه ميفرمود كه پيش از قيام قايم امتحان و آزمايش باشد از جانب حق تعالى، گفتم كه چه چيز است آن كه فداى تو گردم؟ پس اين آيت را خواند كه‌ وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ‌ بعد از آن فرمود كه خوف از ملوك بنى فلان است، و جوع و گرسنگى از گرانى أسعار، و نقص اموال از كسادى تجارات و قلت زيادتى در او، و نقص انفس بموت سريع و كمى ثمرات بقلت ريع زرع، و قلت بركت ثمار.

بعد از آن فرمود كه‌ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ‌ نزد اين امور بتعجيل خروج قايم ٧ خواهد بود و روايتست از منذر الخوزى كه شنيدم كه ابو عبد اللَّه (ع) فرمود كه زجر كرده شوند مردمان پيش از قيام قايم (ع) از معاصى خودشان بآتشى كه ظاهر شود در آسمان، و سرخى كه فرو گيرد آسمان را؛ و فرو رفتن وقوع آيد در بغداد و بصره، و خونها ريخته گردد در آنجا، و خانهاى آن بلاد خراب گردد، و فنا واقع شود در اهل آن، و شامل شود اهل عراق را خوفى كه نباشد مر ايشان را بآن قرار