کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٢٦ - در ذكر وفات امام رضا على بن موسى(ع) و سبب آن و بعضى از اخبار كه در اين باب وارد است

ظلم كند شريك ضعيف را، و يا از بنده است و معصيت از او است پس اگر عقوبت كند او را پس بگناه بنده است و اگر عفو كند از او از جود و كرم او است.

و ديگر فرمود كه: سزاوار نيست مرد را كه بگذارد طيب و بوى خوش را در هر روزى، پس اگر قادر نباشد بر آن پس روزى در ميان، پس اگر قادر نباشد پس در هر جمعه و اين را از دست نگذارد.

پرسيدند از آن حضرت كه چه حالست عبادت‌كنندگان بشب را كه احسن مردمانند از روى وجه؟ فرمود: زيرا كه ايشان چون خلوت كردند با خداى تعالى پس حق سبحانه و تعالى مى‌پوشاند ايشان را از نور خود.

و ديگر فرمود كه: لا يزال مرد دزدى ميكند تا وقتى كه استيفاى ثمن دست خود كرد، آنگاه اظهار ميكند حق تعالى بر او و آمدند قومى از خراسان بخدمت آن حضرت و گفتند كه: قومى از اهل بيت تو فرا مى‌گيرند امور قبيحه را پس اگر نهى كنى ايشان را از آن دور نيست، فرمود كه: نميكنم، گفتند: چرا؟ فرمود كه: شنيدم از پدر خود كه مى‌فرمود نصيحت خشن و درشت است و قبول نميكنند.

و ديگر فرمود كه هر كه رد كند متشابه قرآن را بمحكمش هدايت يافته براه راست، بعد از آن فرمود كه: در اخبار ما متشابه هست همچو متشابه قرآن، پس رد كنيد متشابه آن را بمحكم آن و متابعت مكنيد متشابه آن را تا گمراه نشويد.

و ديگر فرمود: هر كه روزه بدارد اول روز از رجب از جهت رغبت و ثواب خداى عز و جل‌