کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٢٢ - في النص على عدد الائمة الاثنى عشر(ع)

از ولد حسين كه تاسع ايشان مهدى ايشان است كه مفارقت نخواهد كرد كتاب اللَّه را و كتاب اللَّه نيز از ايشان جدا نخواهد شد تا وارد شوند بر رسول اللَّه بر كنار حوض او.

و روايتست از عبد اللَّه بن عباس كه شنيدم از پيغمبر ٦ كه ميفرمود كه: من و على و حسن و حسين و نه ديگر از ولد حسين مطهر و معصومند.

و هم از او مرويست كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه: من سيد انبياام و على بن ابى طالب سيد اوصيا، و بدرستى كه اوصياى من بعد از من دوازده‌اند اول ايشان على بن ابى طالب است و آخر ايشان قائم ايشان (ع) و روايتست از جابر بن يزيد الجعفى كه: من شنيدم از جابر بن عبد اللَّه انصارى كه او مى‌گفت كه چون اين آيت نازل شد بر پيغمبر ٦ كه‌ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ من گفتم: يا رسول اللَّه ميدانيم ما خداى تعالى و رسول او را پس چه كسانند اولى الامر كه حق سبحانه و تعالى قرين گردانيده طاعت ايشان را بطاعت خود؟ فرمود آن حضرت كه خلفاء منند بعد از من أى جابر و أئمه هدى‌اند بعد از من كه اول ايشان على بن ابى طالب است بعد از آن حسن و ديگر حسين و ديگر على بن الحسين و ديگر محمد بن على كه معروف است در توراة به باقر و زود باشد كه دريابى او را اى جابر پس هر گاه كه به‌بينى او را پس بخوان او را از من سلام، و ديگر جعفر بن محمد الصادق و ديگر موسى بن جعفر و ديگر على بن موسى و ديگر محمد بن على و ديگر على ابن محمد و ديگر حسن بن على و بعد از آن هم نام و هم كنيت من‌

حجت اللَّه في ارضه و بقيته في عباده محمد بن الحسن بن على‌

، اين آن كس است كه فتح كند خداى تعالى بر دستهاى او مشارق ارض و مغارب آن را