کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٠٦ - ذكر دلائل الامام(ع)

اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم‌ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ‌ و صلى اللَّه على محمد المصطفى و على المرتضى، و فاطمة الزهرا و الحسن، و الحسين، و على بن الحسين، و محمد بن على، و جعفر بن محمد، و موسى بن جعفر، و على بن موسى، و محمد بن على، و على بن محمد، و الحسن بن على ابى.

حكيمه گويد كه در آنجا مرغان سبز ديديم پس نظر كرد ابو محمد (ع) بيك مرغى از آنها پس طلبيد او را و فرمود كه بگير اين را و نگاه دار تا اذن الهى در رسد در او، زيرا كه حق تعالى رساننده امر خود است گفت حكيمه كه گفتم مر ابو محمد را كه اين مرغان چه مرغانند فرمود كه اينها مرغان نيستند بلكه اين جبرئيل است (ع) و اين ملائكه رحمتند.

بعد از آن فرمود كه يا عمه بازگردان او را بمادرش تا چشم او بوى روشن شود، و اندوهگين مباش تا بدانى كه وعده حق تعالى حق است و ليكن بيشتر مردمان نميدانند، پس بازگردانيدم او را بمادرش.

و چون متولد شد پاك و مطهر بود و از آلودگى مفروغ، و بر ذراع ايمن وى نوشته بود كه‌ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً و ديگر مرويست از سيارى كه حديث كرد مرا نسيم و ماريه كه چون بيرون آمد صاحب الزمان از شكم مادر افتاد بزانو در آمده و برداشته بود انگشت سبابه خود را بجانب آسمان، پس عطسه آمد