کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٣٧ - باب در ذكر بعضى از دلايل بر امامت قائم بحق ابن الحسن(ع)

باب در ذكر بعضى از دلايل بر امامت قائم بحق ابن الحسن (ع)

پس بعضى از دلايل آنچه مقتضى است آن را عقل و استدلال صحيح وجود امام معصوم كامل است كه غنى باشد از رعاياى خود در احكام و علوم، در هر زمان از جهت استحاله خالى بودن مكلفين از سلطان عادلى كه باشند بوجود او أقرب بصلاح و أبعد از فساد، و حاجت كل از صاحبان نقصان بمؤدبى از براى جانيان، و مقومى از براى عاصيان و رادعى از براى عاديان و معلمى از براى جاهلان و منبهى از براى غافلان، ضروريست كه محذر ضلال باشد و مقيم حدود، و منفذ احكام، و فاصل ميان اختلاف و ناصب امر او سدكننده ثغور، و حافظ اموال و حامى بيضه اسلام، و جامع مردمان در جمعات و اعياد و قيام ادله بر آنكه او معصوم است از زلالت از جهت غناى او، و باتفاق از امام و اينها مقتضى عصمت است از براى او بلا ارتياب، و وجوب نص بر آن كس كه اين سبيل و طريق اوست از نام و ظهور معجز بر او از براى تميز اوست از ما سواى او و عدم اين صفات از هر أحدى غير او در آن وقت و آنكه اين صفات در او موجود است بعد از امام حسن عسكرى و او پسر او است مهدى (ع) بر وجهى كه ما بيان كرديم آن را.

و اين اصلى است كه احتياج نداريم ما باو در امامت بروايت نصوص و تعداد آنچه آمده در او از اخبار از جهت قيام بنفسه در قضيه عقول و صحت او بثبوت استدلال مع هذا ورود يافته از روايات صحيحه در نص امامت ابن الحسن (ع) از طرقى كه منقطع است بآن اعذار بتوفيق اللَّه بعضى از آن مذكور