کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٧ - حلية الامام الثامى عشر الحجة المنتظر

بن مراد باز از قرن كه بوده باشد باو برص و از آن خلاص شده باشد مگر موضع درهمى و مر او را والده باشد كه با وى نيكوئى كند اگر سوگند خورد بر خداى تعالى هر آينه راست گردد قسم او، پس اگر توانى استغفار كند از براى تو پس بكن پس پيغمبر ٦ ذكر فرموده اسم و نسب و صفت او را و گردانيده اين را علامت و دلالت بر آنكه مسمى باين اسم كه متصف است باين صفات اگر سوگند خورد بر خداى تعالى هر آينه راست گردد او و آنكه او اهل طلب استغفار است از او و اين منزلت عالى است و مقام متعالى.

و لا يزال عمر بعد از وفات پيغمبر ٦ و بعد از وفات ابو بكر ميپرسيد أمداد يمن را از موصوف بآن تا آمدند وفد ايلچيان يمن، پس از ايشان پرسيد ايشان خبر دادند بشخص متصف بآن صفات، پس توقف نكرد عمر در عمل كردن بآن علامت و دلالتى كه ذكر كرده بود آن را رسول اللَّه ٦ بلكه مبادرت كرد بعمل كردن بآن، و بصحبت وى رسيد، و طلب استغفار كرد و جزم كرد بآن كه مشار اليه بحديث نبوى اوست، چون دانست كه آن صفات در او موجود است با وجود آنكه احتمال داشت كه متجدد شود در ميان مردمان يمن در استقبال كسى كه باين صفات باشد، زيرا كه قبيله مراد بسيار بودند، و تولد در او بى‌شمار و عين آنچه شما ذكر كرديد از احتمال اينجا موجود است.

و همچنين بود قصه خوارج كه وصف فرموده بود ايشان را رسول اللَّه ٦ بصفتى چند و مرتب ساخته بود بر او حكم ايشان را، بعد از آن يافت أمير المؤمنين على (ع) آن صفات موجوده را