کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٣٠ - در ذكر امام دهم ابى الحسن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب صلوات الله عليهم اجمعين

و اما نسب بزرگوارش پس پدرش ابو جعفر محمد بن على الرضاست (ع) و ذكر او مبسوط گذشت و مادرش ام ولد نام او سمانه مغربيه و غير ازين نيز گفته‌اند و اما نام بلندش على است و القابش ناصح و متوكل و فتاح و نقى و مرتضى و اشهر او متوكل است و مخفى ميداشت اين لقب را و امر ميفرمود اصحاب خود را آنكه اعراض كنيد ازين زيرا كه لقب خليفه بود متوكل در آن روز و اما مناقبش بعضى از آن آنكه روزى آن حضرت بيرون فرمود از سرمن‌رأى بقريه از جهت مهمى كه او را بود پس آمد مردى از اعراب كه طلب ميكرد آن حضرت را پس گفتند كه موضع فلانى فرمود، پس آمده بآنجا چون بخدمت وى رسيد فرمود كه چيست حاجت تو گفت كه من مردى‌ام از اعراب كوفه و استمساك جسته‌ام بدوستى و ولاى جد تو على بن ابى طالب (ع) و مرا قرض و وام بسيار مستولى شده كه گران است بر من بر داشتن آن و نمى‌بينم كه قصد كنم از براى گزاردن آن غير تو را فرمود آن حضرت او را كه خوش دار نفس خود را و روشن ساز چشم خود را بعد از آن او را فرود آورد.

چون صباح روز ديگر شد فرمود مر او را كه از تو حالتى ميخواهم اللَّه اللَّه كه مخالفت نكنى گفت‌