کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٠٠ - باب در ذكر طرفى از نص و اشارت بامامت ابى جعفر محمد بن على

و ابن ابى نصر بزنطى گويد كه: نجاشى گفت بمن كه ميخواهم كه بپرسى از امامى كه بعد از صاحب تو خواهد بود تا بدانم من او را و گويد: رفتم بخدمت امام رضا (ع) و او را از اين اخبار كردم فرمود كه: امام بعد از من پسر من خواهد بود بعد از آن فرمود كه: آيا جرأت ميتواند كرد كسى كه گويد پسر من و او را پسر نباشد، و هنوز أبو جعفر (ع) متولد نشده بود، پس نگذشت اندك زمانى تا متولد شد.

ابن قيام واسطى گويد رفتم بخدمت على بن موسى (ع) و گفتم آيا ميباشند دو امام؟ فرمود كه: نه مگر آنكه باشد يكى از آن هر دو صامت، گفتم ترا خود صامتى نيست فرمود: بخدا كه پديد خواهد كرد حق سبحانه و تعالى كسى را كه ثابت گرداند بوى حق و اهل آن را و محو كند بوى باطل و اهل باطل را، و در آن وقت آن حضرت را فرزند نبود پس أبو جعفر متولد شد بعد از يك سال.

و روايتست از حسن بن جهم كه من در خدمت ابى الحسن (ع) نشسته بودم طلب فرمود پسر خود را و او كوچك بود و نشانيد او را در كنار من و فرمود كه: او را برهنه كن و پيرهن او را بر كن، پس كندم فرمود كه: نظر كن در ميان هر دو شانه وى من نظر كردم در يكى از دو شانه او مانند خاتم چيزى ديدم در اندرون گوشت بعد از آن فرمود مرا كه: ديدى اين را مثل اين و اين موضع بود در بدن پدر من.

و مرويست از ابى يحيى صنعانى كه من در خدمت ابى الحسن بودم پس آمدن پسر او ابو جعفر و او كوچك بود فرمود كه اين مولوديست كه متولد نشده مولودى كه أعظم باشد بر شيعه ما از روى بركت از او.