کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٥٨ - ذكر طرفى از خصايص و مناقب و اخلاق كريمه آن حضرت

بيرون آمده بود از نزد مأمون بر بغله كه او را بود نزديك شد و سلام كرد بر آن حضرت و گفت:

يا ابن رسول اللَّه در مدح تو بيتى چند گفته‌ام ميخواهم كه بشنوى آن را از من فرمود كه: بخوان خواندم اين را:

يعنى پاكيزگانند كه پاك و پاكيزه است و پرهيزنده جامهاى ايشان يعنى كه ظاهر و باطن ايشان ميگردد بر ايشان نماز هر جا كه مذكور گردند يعنى نماز با ذكر ايشان پذيرفته مى‌شود، كسى كه نباشد علوى در هنگامى كه نسبت فخرى ميدهيم او را پس نيست او را در قديم الايام كه مفتخر باشد يعنى فخر و شرف ايشان را ميرسد نه ديگرى را، پس شمائيد ملاء اعلى و نزد شما است علم كتاب آسمانى و آمده باو سورهاى قرآنى يعنى حضرت رسالت ٦ پس امام رضا (ع) فرمود كه: آوردى بيتى چند كه پيشى نگرفته بسوى آن احدى بعد از آن فرمود كه: اى غلام از نفقه ما هيچ چيزى پيش تو مانده؟ گفت: سيصد دينار، فرمود كه: بوى بده.

و ابو نواس را عتاب ميكردند كه چرا در مدح امام رضا (ع) امساك ميكنى اين را گفت: