کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٥١ - ذكر طرف من حياة الامام(ع)

و چهار روز، بعد از آن محمد امين خروج كرد دوم بار و با وى ديگر بيعت كردند و باقى يك سال و هفت ماه و طاهر بن حسين او را كشت بعد از آن مأمون عبد اللَّه بن هارون بعد از او به بيست سال سلطنت كرد، و امام رضا (ع) در أيام ملك او شهادت يافت، و آن حضرت برضا تسميه يافت از جهت رضاى خداى عز و جل در آسمان و رضاى رسول و ائمه كه بعد از او بودند در زمين، و گويند از جهت آنكه مخالف و موافق از او راضى بودند.

فصل دوم در نصوص داله بر امامت آن حضرت و آن نصوص در سابق سمت ذكر يافت.

[ذكر طرف من حياة الامام (ع)]

فصل سوم در ذكر ولايت و معجزات آن حضرت كه نقل كرده‌اند آن را رواة عامه و خاصه از آن جمله روايت كند على بن أحمد بن الوشاء الكوفى كه من بيرون رفتم از كوفه بطرف خراسان پس گفت دخترى كه مرا بود كه: أى پدرك من بگير از من اين حله را و در آنجا بفروش و بخر از بهاء آن از براى من فيروزه، گفت من آن را گرفتم و بستم در ميان بعضى از متاع خود، پس چون رسيدم بمرو فرود آمدم در بعضى از خانات پس ناگاه غلامان امام رضا (ع) آمدند و گفتند حله ميخواهيم كه كفن بعضى از غلامان كنيم گفتم: نزد من از حله چيزى نيست، رفتند و ديگر بازگشتند كه مولاى ما بتو سلام رسانيد و ميفرمايد كه هست با تو حله كه در ميان فلان متاع است كه دختر تو داده بود و گفته كه از ثمن آن براى او فيروزه بخرى و اين ثمن، آن را آوردم و بايشان دادم و گفتم و اللَّه كه سؤال كنم از مسأله چند پس اگر جواب آن مسائل گفت پس او او است، پس نوشتم آنها را