کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٤٥ - ذكر طرف من كلام الامام(ع)

ميكردند بمظله مهد تا نصف النهار، و روان مى‌گردانيدند دموع از ديده‌ها مثل انهار، تا ساكن شد اصوات و آواز برداشتند أئمه و قضاة كه أى معاشر مردمان بشنويد و در گوش گيريد و ايذا مرسانيد عترت رسول اللَّه را و خاموش شويد، و آن حضرت املا فرمود اين حديث را و آماده كرده بودند و شماره درآمده بيست چهار هزار محبره سوى دوات‌ها كه حديث از لفظ مبارك آن حضرت بشنوند، بنويسند، و طلب املا ابو زرعه رازى و محمد بن اسلم طوسى ميكردند، آنگاه سر مبارك از مهد بيرون آورد و فرمود كه: حديث كرد مرا پدر من موسى بن جعفر الكاظم و او گفت كه: حديث فرمود مرا پدر من جعفر بن محمد الصادق (ع) و او گفت كه: حديث فرمود مرا پدر من محمد بن على الباقر و او گفت كه: حديث فرمود مرا پدر من على بن حسين زين العابدين و او گفت كه: حديث فرمود مرا پدر من حسين بن شهيد كربلا و او گفت كه: حديث فرمود مرا پدر من أمير المؤمنين على بن أبى طالب شهيد زمين كوفه و او گفت كه: حديث فرمود مرا برادر و ابن عم من محمد رسول اللَّه ٦ و او گفت كه: حديث فرمود مرا جبرئيل امين (ع) و او گفت كه: من شنيدم از رب العزة سبحانه و تعالى كه ميفرمود كه: كلمه‌

لا اله الا اللَّه‌

حصن من است پس كسى كه بگويد آن را داخل شود در حصن من، و كسى كه داخل شود در حصن من ايمن گردد از عذاب من، صدق اللَّه سبحانه و صدق جبرئيل و صدق رسول اللَّه و الائمة :.

ابو القاسم قشيرى رحمه اللَّه گويد كه: اين حديث باين سند رسيده بيكى از امراى سامانيه پس آن را بآب زر نوشت و وصيت كرد كه با او در قبر نهند، پس چون او مرد او را يكى در خواب ديد گفت: با تو چه كردند؟ گفت: خداى تعالى مرا آمرزيد بواسطه تلفظ من بلا اله الا اللَّه و تصديق‌