کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٢٣ - در ذكر وفات امام رضا على بن موسى(ع) و سبب آن و بعضى از اخبار كه در اين باب وارد است

از براى ايشان در امور ايشان، و دوست دارنده ايشان بدل و زبان، و در روايت ديگر هست كه:

دفع‌كننده از ايشان بدست خود.

و روايت كند آن حضرت از آباى بزرگوار خود تا أمير المؤمنين (ع) كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه: در آن شب كه مرا بمعراج بردند ديدم كه ذات رحمى دست زده بود بعرش و شكايت ميكرد از ذات رحمى ديگر بسوى پروردگار خود، گفتم: چند واسطه است ميان تو و ميان او از پدر؟ گفت:

بهم ميرسيم در چهل پدر.

و آن حضرت (ع) فرمود: كسى كه روزه بدارد از شعبان يك روزى از جهت طلب ثواب خداى تعالى در رود در بهشت، و كسى كه استغفار كند خداى را در هر روزى از شعبان هفتاد بار حشر كرده شود در روز قيامت در زمره رسول اللَّه ٦ و واجب شود از خداى تعالى كرامت براى او، و هر كه تصدق كند در شعبان بصدقه و اگر چه يك خرما باشد حرام گرداند حق تعالى جسد او را بر آتش، و هر كه روزه بدارد سه روز از شعبان و به‌پيوندد آن را بروزه ماه رمضان بنويسد خداى تعالى از براى او روزه داشتن دو ماه پياپى.

و ديگر آن حضرت فرموده كه نمى‌باشد مؤمن مؤمن تا باشد در او سه خصلت: سنتى از پروردگار خودش، و سنتى از پيغمبر او، و سنتى از ولى او، پس آن سنتى كه از پروردگار او است پوشانيدن سر او است همچنان كه حق تعالى فرموده كه‌ عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى‌ غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ‌ و اما سنت از نبى خود پس مدارا كردن است با مردم كه‌ خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ‌ و اما سنت از ولى خود پس صبر بر سختى‌ها و مشقتها است كه‌ وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ