کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١١١ - در ذكر وفات امام رضا على بن موسى(ع) و سبب آن و بعضى از اخبار كه در اين باب وارد است

و روايتست از محمد بن جهم كه امام رضا (ع) بود كه اعجاب ميكرد او را انگور و ميل ميداشت، فرا گرفتند از براى او چيزى از انگور، پس گردانيدند در مواضع كندن آن از خوشه سوزنى، بعد از چند روز از آن كندند و آوردند نزد وى آن حضرت از آن خورد و او آن بيمارى داشت كه سابقا مذكور شد، پس كشت آن حضرت را، و چنين ميگويند كه اين از الطف سموم و زهرها است.

و چون آن حضرت رحلت فرمود مأمون پنهان داشت موت او را يك شبانروز، بعد از آن فرستاد بسوى محمد بن جعفر الصادق (ع) و جماعتى از آل ابى طالب كه بودند نزد وى، پس چون حاضر شدند خبر فوت او را بايشان گفت و گريست و اظهار اندوه شديد كرد و ناليد، و نمود بايشان جسد مبارك آن حضرت را كه صحيح الجسد است گفت: بر من دشوار است كه مى‌بينم ترا باين حال و من اميد داشتم كه پيش از تو بروم اما حق تعالى نمى‌خواهد الا آنچه ميكند، بعد از آن امر كرد بغسل و تكفين و تحنيط آن حضرت و بيرون رفت با جنازه‌اش و برداشت آن را تا منتهى شد بموضعى كه الحال مدفون است در او و آن موضع خانه حميد بن قحطبه بود در قريه كه آن را سناباد مى‌گفتند از نوقان بزمين طوس، و قبر هارون الرشيد در آن موضع بود، و قبر آن حضرت در قبله او واقع است نزد وى.

و امام رضا كه درگذشت نگذاشت فرزندى را كه دانيم مگر پسر او كه او ابو جعفر محمد بن على (ع) بود و سن او در روز وفات پدر بزرگوارش هفت سال بود و چند ماه- اين آخر كلام شيخ مفيد است رحمه اللَّه تعالى.

مؤلف كتاب على بن عيسى رحمه اللَّه ميفرمايد كه رسيده بمن از كسى كه بر قول او اعتماد هست‌