کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢ - در ذكر امام هفتم ابى الحسن موسى الكاظم ابن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب

جلد سوم‌

در ذكر امام هفتم ابى الحسن موسى الكاظم ابن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب :‌

كمال الدين رحمه اللَّه آورده كه: او امام كبير القدر، عظيم الشان، كثير التهجد بود، جد تمام در اجتهاد ميفرمود، و سعى بليغ در عمل مينمود، مشهود له بود بكرامات، مشهور و موسوم بود بعبادات مواظب و ملازم بود بر طاعات، در شب ساجد و قائم بود، و در روز متصدق و صايم، از جهت بسيارى حلمش و عفو از تعدى‌كنندگان بكاظم موصوف و معروف شد كه در مكافات بدى احسان ميفرمود، و در جنايت جانى بعفو مى‌افزود، از جهت كثرت عبادتش بعبد صالح اتسام يافت، و معروف بود در عراق بباب الحوائج الى اللَّه كه انجاح متوسلان قرب الهى بكرامات و مقامات او بود كه عقل در آن امور حيرت داشت، و علم حيرانى برمى‌افراشت، و حكم ميكرد كه قدم از صدق او لا يزالى است نزد حق جل و علا كه كبير متعالى است.