کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٧٢ - در ذكر امام يازدهم ابى محمد الحسن بن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب صلوات الله عليهم اجمعين

و كافى است آن حضرت را اين تشريف از پروردگار خود كه مثل مهدى را از صلب طاهر او بوجود آورده كه مقبولان حق از حزب او باشند، و آن حضرت را فرزندى غير او نبوده، و دنيا بآخر نيايد و حيات منقطع نشود تا ظاهر گرداند حق تعالى از براى ناظران، مآثر و مزاياى او را و اما عمر عزيزش او وفات نمود در هشتم ربيع الاول در سال دويست و شصت و ششم از هجرت در خلافت معتمد و ذكر ولادتش گذشت كه در دويست و يكم بوده پس عمر گراميش بيست و نه سال بوده باشد و مقام او با پدر بزرگوار بيست و سه سال و چند ماه باقى ماند بعد از پدر پنج سال و چند ماه و قبر اطهرش در سرمن‌رأى است.

اين آخر كلام كمال الدين است رحمه اللَّه و مؤلف رحمه اللَّه ميفرمايد كه من عجب دارم از متانت فضل ابن طلحه و مكانت علم او و ميل او بتصنيف كتاب خودش كه او تفتيش فضائل ايشان ننمايد و مبالغه نكند در ايضاح اخبار و دلائل ايشان، و اختصار نمايد بدين قدر از ذكر او و از ذكر پدرش كه از پيش ذكر كرد، و اعتذار جويد بكوتاهى عمر خود از شمردن فضل او و اگر طلب آن ميكرد و جهد و سعى مينمود در تحصيل مناقب ايشان آنچه ميخواست در تحت ضبط و عدد درنمى‌آمد و حافظ عبد العزيز جنابذى رحمه اللَّه ذكر مولد و وفات آن حضرت كرده چنانچه مذكور شد و وفاتش در زمان معتزله گفته و گويد بعضى آورده‌اند كه مولدش در سنه اثنتين و ثلثين و مائتين بوده‌