کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٣٢ - در ذكر امام دهم ابى الحسن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب صلوات الله عليهم اجمعين

و اما عمر شريفش پس آن حضرت وفات كرد در بيست و پنجم ماه جمادى الآخرة در سال دويست و پنجاه و چهارم در خلافت معتز و ذكر ولادت وى گذشت كه دويست و چهاردهم بوده پس عمر وى چهل سال بوده باشد غير روزى چند و با پدر بزرگوارش شش سال و پنج ماه بود و بعد از وفات پدر سى و سه سال و چند ماه خليفه بود و قبر انورش در سرمن‌رأى است.

و حافظ عبد العزيز رحمه اللَّه آورده كه مولد آن حضرت در سنه اربع و عشر و مأتين بود و در سنه اربع و خمسين و مأتين وفات فرمود پس عمر شريفش چهل سال باشد و قبر اطهرش در سرمن‌رأى كه دفن كرده شد در زمان منتصر و ملقب بهادى است و مادرش سمانه بود و گويند كه در مدينه متولد شد در نيمه ذى الحجه سنه اثنتى عشرة و مأتين و قبض كرده شد در سرمن‌رأى در رجب سنه اربع و خمسين و مأتين و او را در آن روز چهل و يك سال و شش ماه بود و قبرش در سرمن‌رأى است در خانه خود گويد على بن يحيى بن ابى منصور كه من نزد متوكل بودم كه درآمد على بن محمد بن على بن موسى (ع) پس چون نشست متوكل گفت كه چه ميگويد ولد پدر تو در باب عباس بن عبد المطلب فرمود آنچه ميگويد ولد پدر من يا امير آنست در آن مرد كه فرض گردانيده حق تعالى طاعت پيغمبر خود را بر خلق خود و فرض كرده طاعت خود را بر پيغمبر خود ٦ اين انتهاى كلام اوست شيخ مفيد رحمه اللَّه ايراد بابى چند فرموده در ذكر امام ابى الحسن على بن محمد بن على (ع)