إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٨٠ - معناى«ضرار»
كما أنّ الأظهر أن يكون الضّرار بمعنى الضّرر جيء به تأكيدا، كما يشهد به إطلاق المضارّ على سمرة، و حكي عن النّهاية لا فعل الاثنين، و إن كان هو الأصل في باب المفاعلة، و لا الجزاء على الضّرر لعدم تعاهده من باب المفاعلة، و بالجملة لم يثبت له معنى آخر غير الضّرر(١).
كه بر مال، آبرو و يا اعضاى بدن وارد مىشود. در تمام آنها عنوان «ضرر» وجود دارد لكن مضاف اليه «ضرر» متفاوت است يعنى گاهى ضرر مالى، گاهى ضرر آبروئى و زمانى ضرر و نقص عضوى تحقّق پيدا مىكند.
خلاصه: كلمه «ضرر» داراى همان معناى عرفى ظاهرى است.
معناى «ضرار»
(١)- مىدانيم كه «ضرار» مانند «قتال» مصدر باب مفاعله است و اين مصدر معمولا در مواردى استعمال مىشود كه كارى بين دو نفر واقع شود مانند قاتل زيد عمروا، امّا مصنّف مىفرمايند در ما نحن فيه شواهدى داريم كه «ضرار» به معنى «ضرر» و براى تأكيد آمده است نه براى فعل بين الاثنينى و اينك به ذكر آن شواهد مىپردازيم:
١در داستان مرد انصارى، «ضرر» فقط از ناحيه سمره بود امّا مرد انصارى ضررى به سمره وارد نمىكرد، درعينحال، طبق روايت ابو عبيده حذّاء، رسول اللّه «صلّى اللّه عليه و آله» به سمره فرمودند: «ما أراك يا سمرة الّا مضارّا» و مىدانيم كه «مضار» اسم فاعل از باب مفاعله است امّا در اين روايت در مورد فعل بين الاثنينى استعمال نشده است.
٢مصنّف مىفرمايند از كتاب نهايه ابن اثير، حكايت شده كه «ضرر و ضرار» معناى واحدى دارند و بىمناسبت نيست كه ما هم شاهدى براى مدّعاى مصنّف