إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٧٦ - صحيحه دوم زراره

آيا اگر شرط نماز، طهارت واقعيّه يا احراز طهارت باشد، ثمره‌اى هم دارد؟

آرى.

اگر طهارت واقعيّه، شرط نماز باشد، بعد از علم به نجاست لباس بايد نماز را اعاده نمود ولى چنانچه احراز طهارت، شرط نماز باشد،- و ما آن را احراز كرده باشيم- و بعد از نماز، علم به نجاست، محقّق شود در اين صورت، اعاده نماز واجب نيست.

سؤال: از چه راههائى مى‌توان طهارت را احراز نمود؟

جواب: ممكن است از طريق استصحاب طهارت‌ [١]، قاعده طهارت‌ [٢]، بيّنه و غيره، طهارت را احراز نمائيم. بنابراين اگر احراز طهارت، براى نماز شرطيّت داشته باشد، تعليل مذكور در روايت، صحيح است و اشكال مستشكل، دفع مى‌شود زيرا زراره از امام (ع) سؤال كرده كه: علّت عدم لزوم اعاده چيست؟ امام (ع) هم فرموده‌اند: چون شرط نماز- احراز طهارت- حاصل شده است.

سؤال: چگونه احراز طهارت حاصل شده بود؟

جواب: به‌وسيله استصحاب طهارت آن را احراز كرديم بنابراين، استصحاب طهارتى را كه ما از كلام امام (ع) استفاده كرديم، برگشتش به اين است كه: كانّ امام (ع) خواسته‌اند بيان كنند كه از طريق استصحاب هم مى‌توان طهارت را احراز نمود فكر نكنيد كه احراز طهارت فقط از طريق قاعده طهارت يا بيّنه و شهادت است.

خلاصه: اگر احراز طهارت براى نماز شرطيّت داشته باشد، تعليل امام (ع) براى‌

[١]درصورتى‌كه قبلا يقين به طهارت داشته باشيم.

[٢]اگر قبلا يقين به طهارت نداشته‌ايم.