إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٦١ - آيا استصحاب در مؤديات امارات، جارى مىشود

إن قلت: كيف؟ و قد أخذ اليقين بالشّي‌ء في التّعبّد ببقائه في الاخبار، و لا يقين في فرض تقدير الثّبوت(١).

قلت: نعم، و لكن الظّاهر أنّه أخذ كشفا عنه و مرآة لثبوته ليكون التّعبّد في بقائه، و التّعبد مع فرض ثبوته إنّما يكون في بقائه، فافهم(٢).

تقدير الثّبوت هم كافى براى جريان استصحاب هست.

خلاصه: هيچ مانعى براى جريان استصحاب در مفاد و مؤدّيات امارات معتبره وجود ندارد.

(١)اشكال: در ادلّه استصحاب- لا تنقض اليقين- يقين، اخذ شده است امّا در مورد امارات معتبره ظنّيّه، يقين وجود ندارد تا به‌وسيله استصحاب، حكم به بقاء آن نمائيم لذا مى‌گوئيم مفاد امارات را نمى‌توان استصحاب نمود.

(٢)جواب اشكال مذكور را قبلا بيان نموديم كه: قبول داريم كه در اخبار استصحاب، يقين، اخذ شده است امّا آن يقين، طريقى و مرآتى است و چندان موضوعيّتى ندارد و در صورتى كه طريق بر حدوث شى‌ء باشد، امر شده است به بقاى آن شى‌ء، تعبّدا و فرض ما اين است كه در مورد امارات، طريق بر ثبوت حكم هست پس مفاد آن امارات به حكم استصحاب، باقى است.

به‌عبارت ديگر: حاصل اخبار استصحاب، حكم به بقاء آن چيزى است كه طريق عقلى يا شرعى بوجود آن در سابق داشته باشيم و در مورد امارات گرچه يقين به ثبوت در زمان سابق نداريم لكن طريق شرعى و اماره بر ثبوت حكم در سابق داريم و به حكم استصحاب، ابقاء مى‌نمائيم بنابراين در مورد امارات، طبق مختار مصنّف هم استصحاب جارى است.