ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١٥ - (باب وداع ماه رمضان)

است، و بدان گونه كه او اهل آن و زيبنده آن است. اى نور و اى قدّوس، اى نور و اى قدّوس، اى ذات منزّه از هر عيب و نقصان، و اى آخرين هدف تنزيه و تنزيه‌كنندگان، اى صاحب رحمت گسترده بر دوستان و دشمنان، اى سازنده و پديد آورنده رحمت بر همگان اى خدا، اى كه به هر راز دانائى، اى خدا، اى كه از دسترس حواس برترى، و از دقايق امور باخبرى، و در هدايت بندگان نرمش و لطف بكار مى‌برى. اى خدا اى بلند پايگاهى كه طاير و هم از رسيدن به اوج جلال و عظمتت فرو مى‌ماند، اى خدا، نامهاى زيبا و مثلهاى والا، و كبريا و انواع نعمتها مخصوص تو است. از تو مسألت دارم كه بر محمّد و آل محمّد درود و رحمت فرستى ... تا پايان دعاء-.

(باب وداع ماه رمضان)

٢٠٣٣- ابو بصير از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود:

در وداع ماه رمضان مى‌گوئى: خدايا تو در كتاب منزل بر پيامبر مرسلت ٦ فرموده‌اى و گفته تو حقّ است- «و آن ايّام كه روزه داشتنش بر شما واجب شده، ماه رمضان است كه قرآن به عنوان راهنما براى مردم، و به صورت آيات بيّنات از هدايت، و جداسازى حقّ از باطل نازل شده است. و اين ماه رمضان است كه سپرى گشته است، پس تو را به حرمت ذات كريمت و كلمات تامّاتت (مخلوق كامل) مسألت مى‌كنم، كه اگر گناهى بر ذمّه‌ام باقى مانده باشد كه آن را بر من نيامرزيده باشى، و