ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٨ - (باب اشيائى كه زكات بر آنها واجب مىشود)

١٦٠٠- و محمّد بن عبد الجبّار روايت كرده است كه يكى از ياران ما در نامه‌اى توسط احمد بن اسحاق به امام علىّ بن محمّد عسكرى عليهما السّلام نوشت كه: آيا جايز است كه من به يكى از برادرانم دو درهم يا سه درهم از بابت زكات تقديم دارم؟

پس امام ٧ نوشت: بر اين گونه عمل كن ان شاء الله. و در باره مقدّم داشتن زكات و به تأخير افكندن آن به چهار ماه يا به شش ماه روايتى آمده است، الا اينكه مقصود از آن روايت اين است كه چون زكات بر تو واجب شود آن را بپردازى و براى تو جايز نيست كه آن را مقدّم دارى يا به تأخير افكنى، زيرا كه آن قرين نماز است، و به جا آوردن نماز قبل از فرا رسيدن وقت يا بعد از سپرى شدن وقت جايز نيست، مگر آنكه به عنوان قضا باشد، و زكات نيز همين گونه است، پس اگر خوش داشته باشى كه چيزى از زكات مالت را به منظور گشايش كار مؤمنى پيش از وقت بپردازى، آن را به صورت وامى بر ذمّه او بپرداز، و چون زمان پرداختن زكات فرا رسد آن را به عنوان زكات با او احتساب كن، تا هم در حساب زكات مالت محسوب شود، و هم ثواب وام دادن برايت نوشته گردد.

١٦٠١- و از امام صادق ٧ روايت شده است كه فرمود: خوب‌