ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤٣ - (باب آداب شخص روزهدار و چيزهائى كه روزهاش را ميشكند يا نمىشكند)

زيرا بيم آن مى‌رود كه شهوتش عنان از كفش بربايد.

١٨٧٤- و از پيامبر ٦ در باره مردى كه در حال روزه داشتن، همسرش را ببوسد سؤال كردند، فرمود: آيا آن همسر جز شاخه ريحانى است كه مرد او را مى‌بويد؟

و بهتر آن است كه شخص روزه‌دار از بوسه خوددارى نمايد.

١٨٧٥- زيرا امير المؤمنين ٧ فرموده است: آيا يكى از شما شرم نمى‌دارد از اينكه روزى را تا فرا رسيدن شب صبر نمى‌كند. اين حقيقتى است كه گفته‌اند: آغاز جنگ سيلى زدن است. (يعنى همان طور سيلى كار را به جنگ مى‌كشد، بوسه نيز كار را به جماع منتهى مى‌سازد).

و اگر مردى در ماه رمضان به همسر خود بچسبد، و منى از او تراوش كند، ميبايد بنده‌اى را آزاد سازد.

١٨٧٦- و رفاعة بن موسى از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كرد، كه در ماه رمضان كنيز خود را لمس كند، تا «مذى» از او تراوش نمايد. فرمود:

اگر آن از طريق حرام باشد، پس مى‌بايد از خدا آمرزش بخواهد، آمرزش طلبيدن كسى كه هرگز چنين كارى را اعاده نمى‌كند. و به جاى هر روز روزى را روزه بدارد.