ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٤ - (باب ثواب مهلت دادن به وامدار تنگدست)

زكات او بحساب مى‌آيد.

(باب ثواب مهلت دادن به وامدار تنگدست)

١٧٠١- رسول خدا ٦ روزى به منبر برآمد، پس خداى را حمد و ثنا گفت، و بر پيامبرانش ٧ درود فرستاد، و آنگاه فرمود: أيا اى مردم، همى بايد تا حاضرتان به غائبتان ابلاغ كند كه: هر كس تنگدستى را مهلت دهد، در هر روز براى او ثواب صدقه‌اى برابر با اصل مالش بر عهده كرم خداى عزّ و جلّ است، تا زمانى كه مال خود را دريافت كند.

و امام صادق ٧ فرمود: خداى عزّ و جلّ فرموده است: «و إن كان ذو عسرة فنظرة الى ميسرة، و أن تصدّقوا خير لكم إن كنتم تعلمون». و معنى جمله «إن كنتم تعلمون» اينست كه «إن كنتم تعلمون أنّه معسر». يعنى اگر بدانيد كه او تنگدست است، پس با مال خودتان به او صدقه بدهيد، زيرا كه آن براى شما بهتر است. (و شكّ نيست كه حفظ حيثيّت و آبروى شخص مؤمن و آزاد كردن فكر او از انديشه وام و بدهكارى براى شما نيز از دراهمى معدود سودمندتر است).

١٧٠٢- و آن امام ٧ فرمود: شخص تنگدست را رها كنيد، همان طور كه خداى تبارك و تعالى او را رها كرده است.