ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٨ - باب(در بيان نماز سفر)

گذشته است. همچنين كلينى- رحمه اللَّه- در كافى روايت ديگرى نقل كرده كه بنا بر آن تا نيمه شب، وقت نماز مغرب است».

١٢٩٩- و در روايت ابى بصير از امام صادق ٧ منقول است كه آن حضرت فرمود: در هنگام سفر تو تا پنج ميل كه پس از غروب آفتاب طى شود در وقت نماز مغرب هستى.

شرح: «پنج ميل در حدود ده كيلومتر است و بايد در نظر داشت كه هنگام صدور خبر با وسائل آن روز ده كيلومتر را در چه مقدار از زمان طى مى‌كرده‌اند و امروز مقدار آن زمان را بحساب آورد نه مسافت را و ظاهر روايت وقت نافله را مى‌رساند نه فريضه را».

و نيز اشكالى ندارد كه در سفر نماز عشاء را پيش از برطرف شدن سرخى شفق بجا آورند.

١٣٠٠- عمّار ساباطى از امام صادق ٧ سؤال كرد مقدار و چگونگى گلى كه سجده بر آن نمى‌توان كرد و سجده را نشايد چيست؟ آن حضرت فرمود: هر گاه باندازه‌اى روان باشد كه پيشانى در آن كاملا فرو رود و به پيشانى بچسبد (و چون محكم نشده و خود را نگرفته هنگام برداشتن سر از سجده) روى زمين بند نشود بلكه با چسبيدن به پيشانى از روى زمين برداشته شود.

شرح: «اين خبر بلحاظ اتّفاقاتى كه براى مسافر در سفر پيش مى‌آيد در اينجا ذكر شده، و الّا بايد در احكام سجده ذكر ميشد».

١٣٠١- معاوية بن عمّار به امام صادق ٧ عرض كرد: أهل مكّه‌