ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٧ - (باب غسل در شبهاى مخصوص در ماه رمضان و اخبارى كه در باره دهههاى اخير و در شأن شب قدر آمده است)

٢٠٣٠- و محمّد بن حمران، از سفيان بن سمط روايت كرده است كه گفت:

از امام صادق ٧ در باره شبهاى اميدوارى در ماه رمضان سؤال كردم، امام فرمود آن شبها شب نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سوّم است، گفتم: پس اگر رخوتى يا علّتى دامنگير انسانى شود، كدام يك از اين سه شب مى‌تواند مورد اعتماد باشد؟ امام فرمود: بيست و سوّم.

٢٠٣١- و در روايت عبد اللَّه بن بكير، از زراره، از يكى از آن دو امام عليهما السّلام آمده است كه گفت: از آن امام در باره شبهائى از ماه رمضان كه غسل در آنها مستحبّ است، سؤال كردم، پس فرمود: شب نوزدهم، و شب بيست و يكم و شب بيست و سوّم و فرمود: شب بيست و سوّم شب «جهنى» است، و حكايت آن چنين است كه او به رسول خدا ٦ معروض داشت كه: منزل من از مدينه دور است، پس شبى را به من بفرماى تا به آنجا درآيم، پيمبر او را فرمود تا در شب بيست و سوّم به مدينه در آيد.

مصنّف اين كتاب (ره) گويد: و نام جهنى عبد اللَّه بن انيس انصارى است.