ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٥ - (باب طلب دوام نعمت بوسيله تحمل مخارج زندگى مردم)

١٧٠٣- و آن امام ٧ فرمود: كسى كه بخواهد كه خداى عزّ و جلّ در آن روز كه هيچ سايه‌اى جز سايه او نيست، سايه بر او افكند، ميبايد تا تنگدستى را مهلت دهد، يا چيزى از حقّ خود را به او واگذارد.

(باب ثواب حلال كردن ميّت)

١٧٠٤- به امام صادق ٧ گفتند: عبد الرّحمن بن سيابه دينى بر ذمّه مردى دارد كه او وفات يافته است، و ما با او گفتگو كرديم كه او را حلال كند، ولى امتناع كرد، پس امام ٧ فرمود: واى بر او! آيا نميداند كه چون او را حلال كند در برابر هر درهمى ده درهم به او داده مى‌شود، و اگر او را حلال نكند، درهمى بجاى درهمى نصيب او خواهد شد؟!.

(باب طلب دوام نعمت بوسيله تحمّل مخارج زندگى مردم)

١٧٠٥- امام صادق ٧ فرمود: كسى كه نعمت خدا بر او عظيم گردد، تكاليف معاش مردم بر او سخت‌تر (و بار توقّعاتشان بر دوش او سنگين‌تر) مى‌شود، پس نعمت را بوسيله تحمّل تكاليف معاش مردم دوام ببخشيد، و آن را در معرض‌