ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٧ - (باب فضيلت ماه رمضان و ثواب روزه داشتن آن)

روايت كرده است كه فرمود: رسول خدا ٦ در آخرين جمعه شعبان مردم را خطبه كرد، پس خداى را حمد و ثنا گفت، و آنگاه فرمود: آيا اى مردمان همانا كه ماهى بر شما سايه افكنده كه شبى در آن ماه است كه از هزار شب بهتر است، و آن، ماه رمضان است، كه خدا روزه داشتنش را واجب ساخته، و بپا خاستن شبى در آن ماه را به مانند نماز هفتاد شب در ماههاى ديگر قرار داده، و براى كسى كه در اين ماه عملى از اعمال خير و احسان را به قصد تقرّب به خدا بجا آورد، اجرى برابر با اجر كسى كه فريضه‌اى از فرائض خداى عزّ و جلّ را اداء كند مقرّر داشته، و كسى كه در اين ماه فريضه‌اى از فرائض خدا را بجا آورد، به مانند كسى است كه هفتاد فريضه را در ماههاى ديگر بجا آورده باشد، و اين ماه، ماه صبر است، و صبر ثوابش بهشت است، و اين ماه، ماه مواسات و همدردى است، و اين ماهى است كه خدا روزى مؤمنان را در آن مى‌افزايد، و كسى كه در اينجا مؤمنى روزه‌دار را به افطار پذيرا شود ثواب آزاد كردن بنده‌اى را و آمرزش گناهان گذشته‌اش را به پاداش اين عمل دريافت مى‌كند.

پس گفتند: يا رسول اللَّه، همگى ما قدرت نداريم كه روزه‌دارى را به افطار فراخوانيم، پس فرمود: خداى تبارك و تعالى كريم است، و به كسى از شما كه قادر نباشد