ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤١ - (باب آداب شخص روزهدار و چيزهائى كه روزهاش را ميشكند يا نمىشكند)

كردم، فرمود: اگر چيزى باشد كه بى‌اختيار به دهان او آيد، باكى نيست، ولى اگر چيزى باشد كه به زور آن را به دهان آورد، روزه‌اش را شكسته است، و قضا را بر ذمّه دارد.

١٨٦٩- و احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى از امام ابو الحسن رضا ٧ در باره مردى سؤال كرد كه مبتلا به علّتى باشد و در ماه رمضان تنقيه كند. پس امام فرمود: براى شخص روزه دار تنقيه جايز نيست.

و براى روزه‌دار استعمال انفيه جايز نيست، ولى باكى نيست كه دوا را در گوش خود بريزد، و باكى نيست كه براى غذا دادن جوجه‌ها آن را در دهان خود آماده سازد، و نان را براى تغذيه كودك شيرخوار بجود، بى‌آنكه چيزى از آن را فرو برد، و باكى نيست كه عطر را ببويد، مگر سوده آن را زيرا كه آن به دماغ او صعود مى‌كند، و باكى نيست كه شخص آشپز در حال روزه شور با را با زبانش بچشد، بى‌آنكه آن را فرو برد، تا شيرينش را از ترشش باز بشناسد.

١٨٧٠- و از منصور بن حازم روايت شده است كه گفت: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه در حال روزه هسته خرما را در دهان خود