ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٨٠ - (باب آنچه در باره كراهت سفر در ماه رمضان آمده است)

از هلاك‌شدنش بترسى. و اين برادرى از پدر و مادر نيست بلكه دوست است.

١٩٦٩- و حلبى روايت كرده است كه از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه به هنگام فرا رسيدن ماه رمضان مقيم بوده، و قصد سفرى نداشته، آنگاه چون ماه رمضان فرا رسيده به فكر مسافرت افتاده، آن حضرت ٧ سكوت فرمود، تا من چند نوبت سؤال خود را تكرار كردم. پس فرمود: اقامتش افضل است، مگر آنكه حاجتى داشته باشد كه در برآوردن آن ناگزير از سفر باشد، يا از تلف شدن، مالش بترسد.

مصنّف اين كتاب- أسكنه اللَّه جنّته گفت: نهى از بيرون شدن به سفر در ماه رمضان، نهى كراهت است، نه نهى تحريم. و برتر بودن اقامت در وطن براى آن است كه در باره روزه گرفتن كوتاهى نكند.

١٩٧٠- و علاء از محمّد بن مسلم روايت كرده است، كه از امام ابو جعفر ٧ در باره مردى سؤال كردند كه در وطن خود مقيم است، و در ماه رمضان سفر براى او رخ مى‌دهد، و اين در حالى است كه چند روز از ماه سپرى شده است. پس امام فرمود، باكى نيست كه سفر كند، و افطار نمايد، و روزه نگيرد.