ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٥ - (باب دعاى هر شب از اول ماه رمضان تا آخر آن به هنگام افطار)

(باب دعاى هر شب از اول ماه رمضان تا آخر آن به هنگام افطار)

١٨٥٠- رسول خدا ٦، چون روزه‌اش را ميگشود، ميگفت:

خدايا براى تو روزه داشتيم، و با رزق تو افطار كرديم، پس آن را از ما بپذير.

تشنگى از ما بر طرف شد، و رگها رطوبت يافت، و اجر و ثواب به جاى ماند.

١٨٥١- و ابو بصير از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود:

در هر شب از شبهاى ماه رمضان تا آخر آن به هنگام افطار ميگوئى: «خدائى را ستايش و سپاس كه ما را يارى كرد، تا روزه داشتيم، و روزى عطا كرد تا افطار كرديم.

خدايا از ما بپذير، و ما را بر ادامه آن يارى فرماى، و در اين ماه از كليه آفاتمان به سلامت دار، و عباداتمان را به سهولت و عافيتى از جانب خود پذيرا باش.

خدائى را ستايش و سپاس كه ما را به انجام روزه روزى از روزهاى ماه رمضان موفّق داشت.»

١٨٥٢- و آن امام ٧ فرمود: دعاى روزه دار به هنگام افطار مستجاب مى‌شود.