ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٠ - باب(در بيان نماز سفر)

باب (در بيان نماز سفر)

١٢٦٥- از زراره و محمّد بن مسلم روايت كرده‌اند كه گفتند: به امام باقر ٧ عرض كرديم: در مورد نماز در سفر چه ميفرمائيد چگونه و چند ركعت است؟ آن حضرت فرمود: همانا خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد: «وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ‌- الآية» (يعنى: و هر گاه در زمين سفر كنيد بر شما حرجى نيست كه نماز را كوتاه كنيد يا از آن بكاهيد) پس قصر كردن نماز در سفر واجب مى‌شود همان گونه كه تمام گزاردن نماز در حضر واجب است، گويند: گفتيم: خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد:

«بر شما حرجى نيست» و نميفرمايد: چنين كنيد (يعنى بلفظ امر نفرموده قصر كنيد كه دلالت بر وجوب نمايد) پس چگونه قصر و كوتاه ساختن در سفر همانند تمام كردن نماز در حضر واجب باشد؟ آن حضرت فرمود: مگر خداوند عزّ و جلّ در سعى ميان صفا و مروه نفرموده: فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما (يعنى:

هر كه حج يا عمره كند حرجى نيست بر او كه سعى صفا و مروه كند) آيا نمى‌بينيد كه سعى صفا و مروه واجب است زيرا خداوند عزّ و جلّ در كتاب خود آن را ذكر فرموده و پيامبرش در بيان آيه سعى ميان صفا و مروه را بفعل آورده است، و بهمين ترتيب كوتاه ساختن نماز در سفر عملى است كه رسول خدا ٦ بكار