ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٢ - باب(در بيان نماز سفر)

روز قيامت همچنان عاصى خواهند بود، و ما فرزندان و اولاد فرزندان ايشان را تا امروز مى‌شناسيم.

١٢٦٦- محمّد بن مسلم از امام صادق ٧ سؤال كرد: شخص اراده سفر مى‌كند و براه مى‌افتد از چه زمانى (نماز و روزه را) قصر مى‌كند؟ فرمود: آنگاه كه از خانه‌ها پنهان شود يعنى اهل خانه‌هاى شهر او را نبينند- (ظاهر عبارت موافق آنچه ترجمه شد معنى ميدهد، لكن اكثر علماء چنين فهميده‌اند كه خانه‌ها از ديد شخص پنهان شود بنحوى كه نتواند ديوار خانه‌ها را تميز دهد- و اللَّه تعالى يعلم) محمّد بن مسلم گويد: بآن حضرت عرض كردم: هر گاه شخص اراده سفر كند و بعد از زوال خورشيد از خانه بيرون رود چه كند؟ فرمود: هر گاه بقصد سفر بيرون رفتى (چه پيش از ظهر و چه بعد از ظهر) نماز را دو ركعت بخوان.

١٢٦٧- از امام صادق ٧ روايت كرده‌اند كه فرمود: هر گاه بقصد سفر از منزل خود خارج شدى تا هنگامى كه به خانه باز ميگردى نماز را قصر يا كوتاه بخوان.

شرح: «اينكه امام ميفرمايد: «هر گاه از منزل خارج شدى» ممكن است مراد هنگامى باشد كه شخص به محلّ ترخّص رسيده باشد يعنى پنهان شدن شخص از خانه‌ها يا خانه‌ها از ديد شخص محقّق شده باشد، نه اينكه بمجرّد پاى نهادن به بيرون منزل نماز را قصر بخواند، و مؤيّد اين مطلب مضمون حديث سابق است».

١٢٦٨- و روايت كرده‌اند كه عبد اللَّه بن يحيى الكاهلى از آن حضرت (امام صادق ٧) شنيده است كه در مورد كوتاه كردن نماز در سفر فرمود: قصر در