ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٢ - (باب آن دعائى كه در نخستين روز از ماه رمضان خوانده مىشود)

و از صعوبت معاش كفايت فرما، و با مدد رحمتت بوسيله كامل ساختن دوام نعمتها بر من تا پايان عمرم به كمال عافيت برسان.

من به مانند سؤال كردن كسى كه بد كرده، و مرتكب ظلم شده، و به تضرّع درآمده، و به گناهان خود معترف گشته است، از تو مسألت دارم كه آن گناهان گذشته‌ام را كه در حضور فرشتگان حافظ و ضابط تو سرزده، و فرشتگان كرام الكاتبين آن را به حساب من نوشته‌اند، بيامرزى، و مرا، اى خداى من، در باقيمانده عمرم، تا پايان مدّتم، از گناهان محفوظ دارى. يا اللَّه، يا رحمان، بر محمّد، و اهل بيت محمّد رحمت فرست، و هر چه را كه از تو مسألت كردم، و از سوى تو آرزو داشته‌ام، به من عطا فرما، زيرا كه تو خود مرا به دعا فرمان داده‌اى، و اجابت آن را عهده‌دارشده‌اى. اى مهربانترين مهربانان.

١٨٤٩- و امام على بن الحسين عليهما السّلام در ماه رمضان اين دعا را ميخواند:

خدايا اين ماه رمضانى است كه قرآن در آن نازل كرده‌اى، و اين، ماه روزه داشتن است، و اين ماه بازگشت به سوى تو است، و اين ماه توبه در پيشگاه تو است، و اين ماه مغفرت و رحمت است و اين ماه آزادى از آتش دوزخ و دست يافتن به بهشت‌