ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

١١٢٣- جميل بن درّاج از امام صادق ٧ پرسيد: هر گاه امام جمعى جنب باشد و همراه او آنقدر آب نباشد كه براى غسل كفايت كند، و مردم نيز با خود آب بقدر وضو ساختن داشته باشند آيا بعضى از ايشان مى‌تواند وضو بسازد و امامت ديگران كند؟ آن حضرت فرمود: نه، بلكه امام ايشان تيمّم مى‌كند و پيشنمازى آنان مى‌كند، همانا خداوند عزّ و جلّ زمين را پاك و پاك‌كننده ساخت، همچنان كه آب را پاك و پاكى بخش قرار داد.

١١٢٤- و عمر بن يزيد از آن حضرت (امام صادق ٧) روايت كرده كه فرمود: هيچ يك از شما نيست كه نماز فريضه را در وقت خود بخواند آنگاه با اهل سنّت از روى تقيّه و با وضو نماز كند مگر آنكه خداوند عزّ و جلّ براى او بخاطر آن نماز جماعت بيست و پنج درجه منظور فرمايد پس به اين نماز رغبت كنيد.

١١٢٥- حمّاد بن عثمان از آن حضرت (امام صادق ٧) روايت كرده كه فرمود: هر كس با ايشان (اهل سنّت) در صفّ اول نماز كند (البته از روى تقيّه و به ترتيبى كه گذشت) همانند كسى است كه در صف اول پشت سر رسول خدا ٦ نماز كرده باشد.

١١٢٦- حفص بن البخترى از آن حضرت روايت كرده است كه فرمود: